Bevrijding van Portbail in 1944 tijdens de Slag om Normandië

Portbail (Manche)

De steden van Normandië tijdens de gevechten in 1944

• Bevrijding: 25 juni 1944
• Verloste eenheden:

47th Infantry Regiment, 9th Infantry Division

315th Infantry Regiment, 79th Infantry Division

357th Infantry Regiment, 90th Infantry Division

77. Infanterie Division

265. Infanterie Division

• Geschiedenis:

De stad Portbail trok vanaf het begin van de landingen de aandacht van de Amerikanen, omdat de Duitsers het dorp gebruikten om troepen in de sector te bevoorraden: de aanwezigheid van een treinstation en een haven verklaarde met name de aanwezigheid van militaire depots.

Een week na D-Day, en om de verovering van Cherbourg te vergemakkelijken, wilden de geallieerden de bevoorradingslijnen doorsnijden en de Duitse troepen ten noorden van het schiereiland Cotentin isoleren. Het doel van het Amerikaanse 7e Korps (onder bevel van generaal Collins) was vervolgens om zo snel mogelijk westwaarts op te rukken en tegelijkertijd Portbail en Carteret te bereiken. In afwachting van de aankomst van de grondtroepen bestookten geallieerde vliegtuigen vanaf 14 juni Duitse troepen en installaties in de sector Portbail, waardoor ook troepenbewegingen langs de kustweg werden verhinderd. Als gevolg hiervan veroorzaakten deze aanvallen grote verwoestingen aan het dorp en de omliggende infrastructuur.

Na de Douve te zijn overgestoken bij Sainte-Colombe en Saint-Sauveur-le-Vicomte, verplaatste het 7e Korps zijn divisies naar de westkust van het schiereiland Cotentin. Op de avond van 18 juni bereikte generaal-majoor Manton S. Eddy’s 9e Infanteriedivisie de kustweg die Carteret met La Haye-du-Puits verbond, destijds de laatste belangrijke route voor de evacuatie en bevoorrading van de Duitse troepen die geïsoleerd waren op het noordelijke schiereiland Cotentin. Kolonel George W. Smythe’s 47e Infanterieregiment (9e Infanteriedivisie) positioneerde zich ongeveer een kilometer ten oosten van Portbail, aan de kustweg nabij het gehucht Huanville, bij een plaatsje genaamd La Croix du Moulin. Het regiment werd diezelfde dag afgelost door het 357e Infanterieregiment (90e Infanteriedivisie), dat de moeilijke taak had de frontlinie af te sluiten.

De Duitsers slaagden er desondanks in de Amerikaanse positie vanuit het westen te omzeilen, langs de kust via Portbail, en veel eenheden wisten te ontsnappen aan de barrière die op het schiereiland Cotentin was opgetrokken. Amerikaanse artillerie werd veelvuldig ingezet om oversteekplaatsen en omleidingen van de linies te voorkomen: granaten regenden neer op het dorp en de oversteekplaatsen over de rivier de Olonde, waardoor er hevige branden in de stad ontstonden.

De Amerikanen slaagden er niet in het dorp Portbail definitief in te nemen, omdat het nog steeds fel werd verdedigd door de Duitsers. Deze hielden de Amerikaanse linies onder druk met regelmatige infiltraties en constante bombardementen. Op 22 juni lanceerde het 357e Infanterieregiment een lokale tegenaanval ten zuiden van de monding van de Olonde om even op adem te komen, maar slaagde er niet in Portbail te behouden, dat aan hun tegenstanders werd overgelaten. Toch werden Duitse gevangenen gevangengenomen en naar de Amerikaanse linies geëscorteerd: het was bij deze gelegenheid dat kolonel Charles Bowler King, inlichtingenofficier (G-2) bij het hoofdkwartier van het 7e Korps, door een Duitse sluipschutter werd gedood nabij Le Village, ten zuiden van Portbail. In de namiddag observeerde hij de beweging van Amerikaanse patrouilles en gevangenen die bij eb de riviermonding overstaken. Zijn lichaam, vermist opgegeven, werd pas twaalf dagen later door de inwoners van het gehucht gevonden.

Op 30 juni werd het regiment in positie afgelost door het 315e Infanterieregiment (79e Infanteriedivisie), dat de verdediging van de frontlinie overnam. Pas op 6 juli verlieten de Amerikanen van het 315e Infanterieregiment Portbail eindelijk, na het offensief van het Amerikaanse VIIIe Korps in het zuiden.

Kaart van Portbail :